Kennis, Rosanna & Maurice

In haar column in het NRC van afgelopen zaterdag schrijft Rosanne Hertzberger dat wetenschappers  meer naar mensen als Maurice de Hond zouden moeten luisteren. Ik zou het omgekeerde willen bepleiten. Het is volstrekt onzinnig te denken dat er een inhoudelijk productieve dialoog ontstaat tussen iemand die zich sinds drie maanden voor een onderwerp interesseert en een wetenschapper met een opleiding van vele jaren gevolgd door decennia van kennis verbinden en verdiepen. Het is alsof Max verstappen verplicht wordt zijn bochtentechniek te verdedigen tegenover iemand die pas drie maanden zijn rijbewijs heeft. Natuurlijk, de Hond mag, mits bewust van zijn beperkte kennis, vragen stellen. Dat is iets anders dan met die zeer beperkte kennis op een toon van zeker weten de discussie aan willen gaan. De Hond heeft drie maanden veel gelezen. Dan heb je informatie verzameld. Niks meer, niks minder. Dat is iets anders dan over diepe, breed verankerde kennis over een thema beschikken. De Hond kan zijn informatie niet rijmen met de beslissingen. Verwarrende informatie is een goede start voor een zoektocht. Maar dan moet je eerst heel lang vragen stellen en niet al bij de start doen alsof jij het antwoord hebt. Je standpunt uitstellen en echte vragen stellen. Geen vragen die hengelen naar de bevestiging van jouw prille mening, maar vragen die de wetenschappers aan het denken zetten. Maar ja, goede vragen stellen is nu eenmaal vele malen moeilijker dan een vooringenomen standpunt verdedigen. Hetzelfde geldt in zekere mate voor Rosanna Hertzberger. Als ik het goed heb begon ze ooit als microbioloog, maar is ze al weer een jaar of tien publiciste en weg uit het onderzoek, de plek waar werkelijke wetenschap bedreven wordt. Ook dan past vragen stellen beter dan een stevige opstelling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *