SIMON SCHRIJFT

Denken doe je met een pen. Schrijven dwingt je je gedachten af te maken en geeft je de mogelijkheid die met anderen te delen. Schrijven en samen hardop denken geven samenhang en betekenis aan je gedachten.

COLUMNS EN ESSAYS

Houd verbinding!

Als ik het goed heb begrepen gaan de meeste scholen voor deze ene week niet ineens het online onderwijs opnieuw optuigen. Prima, hoeft voor mij ook niet, het was al zwaar zat dit jaar. Maar je kunt wel iets anders doen! Iets wat jou en je leerlingen of studenten helpt. Iets waar je in de gewone situatie nauwelijks aan toe komt. Ga een goed gesprek aan! Met allemaal. In teams of in zoom. Niet in groepen maar 1 op 1 of misschien in tweetallen, niet meer. Geen online onderwijs of iets wat daar op moet lijken, maar geef aandacht.  Bereid een lijstje goede vragen voor. Hoe ze hun vrije tijd besteden, over hun hobby’s, of er thuis iets aan kerst gebeurt en zo ja wat, over bijbaantjes… Vragen waarmee je verbinding maakt, vragen waarmee je ze beter leert kennen. Luister en vraag door! Breng ze aan het vertellen. Zorg ervoor

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Stoelendans

De samenstelling van een nieuw kabinet staat op beginnen. Terwijl Nederland zich buigt over het menu van het kerstdiner, zitten er ook een aantal mensen met een gloeiend heet mobieltje in hun zak. ‘ik kan gebeld worden.’ De zoektocht naar een nieuwe minister van onderwijs kan beginnen. Want alstublieft; een nieuwe graag. De vorige, minister Slob, hebben we we op weinig goede ideeën kunnen betrappen. Alles bij het oude, hooguit met een extra schepje eisen en voorschriften er bovenop. Tijd voor iemand die weet waarover het gaat. Mag ik een voorstel doen? Ik vermoed dat ze er niet op zit te wachten, dat ze overgehaald zal moeten worden, maar dat zijn meestal de beste. Wat dacht u van Moniek Volman? Hoogleraar onderwijskunde. Een minister met werkelijk verstand van de sector zou een weldaad zijn na jarenlang met regelneven en nichten opgescheept te zijn. mevrouw Volman laat regelmatig in woord en

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Kennis of kunde?

Het heet blijkbaar geen onderwijskunde meer. Of heb ik iets gemist? In een artikel van hoogleraar onderwijskunde Monique Volman las ik dat het tegenwoordig bon ton is om onderwijskunde om te dopen tot onderwijswetenschappen. Onderwijs-wetenschappen? Daar kunnen we lang over bakkeleien. Onderzoeken die zouden aantonen dat bepaalde methodieken in het onderwijs effectiever zouden zijn dan andere, heb ik altijd met enige achterdocht bestudeerd.  Anders dan in exacte wetenschappen is het in onderwijsonderzoek heel moeilijk leersituaties met elkaar te vergelijken. Zo is er bijvoorbeeld veel studie verricht naar de effectiviteit van samenwerkend leren. Voor iedereen die daar ervaring mee heeft zal duidelijk zijn dat vergelijkend onderzoek daar naar doen, allerlei valkuilen kent. Zijn vergelijkbare groepen gevormd? Is de kwaliteit van de begeleidend docent niet tenminste van zoveel belang voor het leereffect als de gekozen leerstrategie? Is er gekeken naar voorkennis en achtergrond van leerlingen? Het gedrag van een of enkele leerlingen

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Gewoon werk!

In de Groene Amsterdammer las ik een artikel over de positie van de mbo’er in onze maatschappij. De term ‘het verwaarloosde midden’ valt. Mbo’ers knippen ons haar, repareren onze cv, doen de apk van onze auto, staan ons te woord aan de helpdesk en verzorgen ons in het ziekenhuis. En dat is nog maar een kleine opsomming. Wat doen ze eigenlijk niet?  In het artikel komt onder anderen Rineke van Daalen aan het woord. Ze legt de vinger pijnlijk nauwkeurig op de zere plek. In Nederland spreken van hoger of lager opgeleid. Het midden lijkt niet te bestaan. En dat terwijl  uitgerekend dat midden ons leven draaiende houdt. Van Daalen spreekt van ‘het verwaarloosde midden’ en daar heeft ze een punt. Hoog of laag opgeleid beslist over je prestige, je inkomen en je maatschappelijke status. En dat terwijl het midden onze steunpilaar is.  Van Daalen schreef er een boeiend boekje

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Leeslijst?

Zou het boek Rumeiland’ vanSimon Vestdijk op de leeslijst van havo-vwo mogen? Vestdijk, de man die sneller schreef dan God kon lezen. Meer dan vijftig boeken leverde hij af. Een paar meesterwerken, maar ook heel veel best aardige, goed geschreven romans, maar niet meer dan dat. Rumeiland is er daar één van. Hoewel de eerste uitgave uit 1940 stamt is het qua stijl, woordgebruik én thema nog zeer leesbaar. Het is een historische roman. Het neemt ons mee terug naar de 18e eeuw en beschrijft hoe een jonge Engelse jurist een onderzoek doet naar vermeende fraude op de suikerplantages van zijn familie op Jamaica. Ik kwam het boek tegen op de plank bij één van mijn favoriete antiquariaten. Nummer 10 uit het verzamelde werk van V. Bingo, die had ik nog niet. Afrekenen, inpakken en mee naar huis. Inmiddels heb ik het gelezen. Geboeid én verbaasd. Het verhaal beschrijft het

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

De docent is onmisbaar!

In het beroepsonderwijs waren allerlei nieuwe begrippen rond. Er is gepersonaliseerd leren, praktijk gestuurd leren, hybride leren, blended learning, High Impact learning… Men noemt het onderwijsconcepten, of strategieën en bedoelt er mee te zeggen: zo wilen wij ons onderwijs vorm geven. Zoveel opleidingen zoveel vormen. Maar wat is de zin en onzin van al die verschillende ‘concepten’? Een paar grootste gemene delers zijn er wel. Ze hebben allemaal vier dingen gemeen: 1. Ze gaan ze uit van een grote inbreng van de student, anders gezegd zelfsturend leren staat hoog in het vaandel. 2. Er wordt er een grote nadruk gelegd op het leren in en van de praktijk 3. Veel aandacht voor individuele verschillen tussen studenten in leerdoelen en leerwegen en 4. het inpassen van online leren. Opleidingen smeden uit deze vier bestanddelen hun eigen onderwijsvorm, vaak ook met een eigen naam. Maar steeds weer zie je dat het vooral

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

CONTACT OPNEMEN