Verondersteld dat het kabinet ook werkelijk uit de startblokken komt. Dat lijkt nog spannend op het moment dat ik dit schrijf. De échte kwaliteit van onderwijs wordt natuurlijk niet beslist op het ministerie, maar in de dagelijkse leersituatie op scholen en universiteiten. Lukt het de docent zijn leerlingen of studenten werkelijk te laten leren. Maar een minister kan, al staat hij dan ver van de dagelijkse praktijk, een wereld van verschil in maken. Minister Dijkgraaf had bij zijn aantreden het mbo even niet in het vizier, maar maakte dat in de anderhalf jaar daarna meer dan goed. Hij bande de woorden hoger en lager voor het vervolgonderwijs uit en sprak consequent over ’de waaier van mogelijkheden’. Goed zo!
En dank nu Eppo Bruins. Ex-voorzitter van de Adviesraad voor wetenschap, technologie en innovatie. Dat zou kunnen wijzen op een technocratische visie op onderwijs, het idee dat onderwijs dienend is aan ’s lands economie. Toeleverancier van gekwalificeerde medewerkers om het bruto nationaal product op te stuwen met als hulpmiddelen Cito en Pisa. Hij heeft ook nog een eigen adviesbureau over management en leiderschap, maar dat zal nu wel de koelkast in gaan. Je kunt je afvragen of Dijkgraaf ’s insteek heel anders was. Hoewel die wel de uitstraling van een echte wetenschapper had was zijn partij, D66, nooit vies van het neoliberale denken; alles voor de vooruitgang.
Ondanks de rechtse schaduw die over het komende kabinet ligt en de eerste berichten over bezuinigingen, zijn we met Bruins wellicht nog niet zo slecht af. Hij kan ook anders denken. Hij stimuleerde bijvoorbeeld de samenwerking tussen wetenschap, ervaringsdeskundigen en kunstenaars (Vox, magazine van de Radboud Universiteit). Dat klinkt niet als het werk van een hardliner voor frontaal onderwijs. En hij wortelt in de Christen Unie. Wellicht dat hij van daaruit nog wat bevlogenheid meeneemt voor meer onderwijsdoelen dan een zo goed en goedkoop mogelijk examenresultaat. Het gedachtengoed van mensen als Biesta en Dohmen zou zomaar dichtbij hem kunnen staan.
We gaat het zien in september. Tot dan!