SIMON SCHRIJFT

Denken doe je met een pen. Schrijven dwingt je je gedachten af te maken en geeft je de mogelijkheid die met anderen te delen. Schrijven en samen hardop denken geven samenhang en betekenis aan je gedachten.

COLUMNS EN ESSAYS

De docent is onmisbaar!

In het beroepsonderwijs waren allerlei nieuwe begrippen rond. Er is gepersonaliseerd leren, praktijk gestuurd leren, hybride leren, blended learning, High Impact learning… Men noemt het onderwijsconcepten, of strategieën en bedoelt er mee te zeggen: zo wilen wij ons onderwijs vorm geven. Zoveel opleidingen zoveel vormen. Maar wat is de zin en onzin van al die verschillende ‘concepten’? Een paar grootste gemene delers zijn er wel. Ze hebben allemaal vier dingen gemeen: 1. Ze gaan ze uit van een grote inbreng van de student, anders gezegd zelfsturend leren staat hoog in het vaandel. 2. Er wordt er een grote nadruk gelegd op het leren in en van de praktijk 3. Veel aandacht voor individuele verschillen tussen studenten in leerdoelen en leerwegen en 4. het inpassen van online leren. Opleidingen smeden uit deze vier bestanddelen hun eigen onderwijsvorm, vaak ook met een eigen naam. Maar steeds weer zie je dat het vooral

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Progressief achteruit?

Kirschner & co schreven een zwartboek over het onderwijs – Progressief achteruit -en boden het de kabinetsformateurs aan. Geen officiële aanbieding, met een net ‘dank u wel’ van de verantwoordelijk minister, maar meer als een schot hagel. Wie weet treffen we iets. Nou, mij bijvoorbeeld. Er staat zin en onzin in het verhaal. Wat doen we eerst? Beginnen met de positieve feedback? Kirschner moet met zijn ‘evidence based’ benadering weten dat dat de effectieve manier van reageren is. Maar met die houding schrijf je geen zwartboek. Een vriendin uit het bestuurlijke (onderwijs) circuit mailt dat zwartboek schrijvers vaak hoogst irritante karakters zijn. Alle negatieve energie wordt tegen het papier gegooid. Die toon klinkt hier ook. Ik wordt er een beetje dwars van als ik het lees. Dat schiet niet op als je wat veranderen wilt. Terug naar de eerste vraag: wat is er goed in het verhaal? Nou, bijvoorbeeld dat gepersonaliseerd leren

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Een nieuw leerplan

Er komt weer een nieuw leerplan aan. Voor po en de onderbouw vo. En de eindtermen voor een aantal vakken in het vo worden herzien. De oude zijn al weer van een jaar of vijftien geleden. Een commissie van verstandige mensen heeft er allerlei wijze dingen over gezegd. Dat het curriculum ook een ingang is om de kansen ongelijkheid aan te pakken. Dat we moeten opletten dat stapelen mogelijk blijft, omdat dat voor veel jongeren uit achterstand gebieden dat dé weg is naar hoger opgeleid. Een weg die niet geofferd mag worden aan het streven naar een zo efficiënt mogelijke route  naar het eindexamen. En dat we waakzaam moeten zijn op het overladen van eindexamens met korte termijn kennisdoelen, dat school meer functies heeft dan alleen kennisfabriek. Wijze woorden lijkt me.  Op de radio verklaarde de directeur van de Stichting Leerplan Ontwikkeling, de slo – de organisatie die het uiteindelijk

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Vrijheid van onderwijs

Er is een rapport verschenen over de vrijheid van onderwijs. Wat dat precies is staat in artikel 23 van de grondwet. Nederland is uniek in de wereld met zijn in de grondwet vastgelegde recht om je eigen school op te richten. Vrijheid blijheid. De spelregels zijn niet zo dat je dat een twee drie voor elkaar hebt, maar het kan. En met volledige subsidie. Die zogenaamde ‘bijzondere’ scholen komen steevast van tijd tot tijd in opspraak. Meestal omdat ze leerlingen iets verbieden of juist opleggen waar de rest van Nederland met zijn gezond verstand niet bij kan. En dan verschijnt er na een paar incidenten een kritisch rapport.  Gert-Jan Segers van de ChristenUnie was er als de kippen bij om te verklaren dat het een prima rapport was. Het was goed dat het bijzonder onderwijs er was. Het is maar wat je lezen wilt. Als je niks wilt veranderen moet

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Een handboek?

Een handboek? Kun je iets leren uit een boek? Ja en nee. Het hangt af van wat je onder leren verstaat en wat voor soort boek je bedoelt. ‘In mijn opleiding werken ze heel veel met uw boek!’. ‘En, heb je er iets aan nu je voor de klas staat?’ ‘Mag ik eerlijk zijn?’ ‘Tuurlijk!’. ‘Nou eigenlijk niet zo heel veel…’. De student doelt op een in veel lerarenopleidingen gebruikt studieboek van o.a. mijn hand. Talloze jonge docenten zijn met het boek opgeleid. Haar opmerking doet even pijn, maar ik moet me niet aanstellen. Eigenlijk wist ik het al wel. In de talloze lessen die ik volg, zie ik maar bar weinig terug van wat ik allemaal heb opgeschreven.  Het boek oogst nog steeds alom lof. Het beoogt een brug te slaan tussen de moderne theorie van leren en het handelen van de docent in de klas. Blijkbaar is het

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

Motivatie en online leren

Afgelopen vrijdag nam ik deel aan de (online)conferentie ‘Motivation in digital and online learning’.  Oh ironie; de keynote was amper gestart of het geluid lag er uit. En even later ook het beeld. Waarmee maar gelijk weer duidelijk mag zijn dat iedereen die over die technologie schettert ‘dat is heel simpel, dat doe je zo…’ ongelijk heeft. Zelfs deze doorgewinterde experts waren geruime tijd aan het klooien voordat alles het weer naar behoren deed. In de rechterbovenhoek van mijn scherm zag ik ondertussen de ene na de andere deelnemer afhaken.  Ja, zo gaat dat dus… en in scholen niet anders. Niet dat die eerste keynote niet interessant was; integendeel. Het ging over hoe je de principes van games gedienstig kunt maken aan effectief leren in school. Het werd helder uitgelegd. De keynote speaker Willem-Jan Renger weet waar hij het over heeft: verstop het leerdoel achter een speldoel, zorg voor een

VERDER LEZEN | REAGEREN ►

CONTACT OPNEMEN